twistiiz
บ๊ายบาย
อีกไม่กี่วันก้จะไม่ได้อยู่โคราชบ้านเราแล้วน้า
เวลาผ่านไปโครตเร็ว
ตอนรู้ว่าจะต้องย้ายไปตอนแรกก้คิดว่าไม่มีอะไร
พอมันยิ่งเข้าใกล้วันขึ้น แมร่งไม่อยากไปแล้วว่ะ
เริ่มคิดอะไรต่างๆ นานา มากขึ้น
ฟุ้งซ่านไปเรื่อยน่ะ
...........................
กลัว..กลัวโว่ยยยยย
กลัวผี
กลัวมอไซค์รับจ้าง
กลัวแท๊กซี่
กลัวคนแปลกหน้า
กลัวเข้ากับคนอื่นไม่ได้
กลัวโดนอาจารย์ว่าเรื่องผม *
กลัว...ความเหงา
เห้ยยย มิได้ล้อเล่นประการใด
ความเหงาอ่ะ ความเหงา
มันน่ากลัวจริงๆนะ
ถึงพี่จะอยู่ แต่มันก้ต้องมีบ้างแหละ
ที่กลับบ้านไม่ตรงกัน
ไปทำงานตจว.
อย่างงี้ก้ต้องอยุ่คนเดียวอ่าดิ !!
ความบ้า โรคจิตเข้าครอบงำล่ะทีนี้
...................................................
แต่ก้วะ
ตัวเองเลือกเอง
ทุกคนจะอยู่กะพ่อแม่ตลอดไปได้ที่ไหน
นานไปก้ต้องอยุ่ด้วยลำแข้ง (อันใหญ่หนาและขนเยอะ) ของตัวเอง
สัจธรรมของชีวิต นี่แหละๆๆๆ T^T
....................
บ๊ายบาย โคราช เด่วจะกลับมาบ่อยๆนะ ^^"
เราก็กลัวผีง่ะ
ฮ่ะฮ่ะ